9 Ağustos 2009 Pazar

PazarLIK

"Elin gavuru nelere gülüyor" adlı koleksiyonumdan.
Yaklaşık 3500 karikatür içinden bulabildiğim bunlar.
Sizi bilemem ama ben gülemedim.
Zaten gülünsün diye de koymadım.
Maksat vatandaş dünyadan haberdar olsun;bilgilensin.
Yani bu bir Gergin prodakşın kültür hizmeti;sevabına...

Bunları gördükten sonra,yaptığı karikatürlerle adamı çoğu
kez embesil keriz yerine koyan Yiğit Özgür'ü,bu dingilliğine
rağmen alnından öpesim geldi.

Resmi büyütmek için üzerine tıklayın.Başka aksiyona
gerek yok.(Nasıl mânâlı cümle ama?)

2 yorum:

hayatgibi dedi ki...

onların karikatür anlayışı farklı sanırım..

ben yine de bir Yiğit Özgür' ü, bir Selçuk Erdem' i tek geçerim..

yaşasın Türk mizah dergilerinin kardeşliği!

Gergin dedi ki...

Hayat;
"Yerli malı yurdun malı"
diyorsun yani..:))

Haklısın da..Yalnız Yiğit Özgür
de insanları salk yerine koyuyor
bazen.
Karikatürlerinin çoğu Oğuz
Aral'ı mezarında fırıl fırıl
döndürecek cinsten.
Oğuz Aral kelime oyunlarından
karikatür yapılmasına şiddetle
karşı çıkardı.
Yaratıcılık yok,işin kolayına
kaçmak var diye..
Ama dediğin doğru,yine de
güldüren bizimkiler.
Gerçi işin içinde aynı kafadan
ve de aynı kültürden olmak var
ama..:)