5 Ekim 2011 Çarşamba

Ölsem...

Dedi ki : "Ölsen,gömmeye kıyamam."
Ürkütücü ama hoş bi laf.
Ne yalan söyleyeyim,çok hoşuma gitti.
Ama benim gibiler böyle şeylerin tadını çıkaramaz,altında bir bit yeniği arar.
Dedim ki, acaba kıyamam ayaklarına öldüğümden emin olmak için gözünün önünde
çürüyüp gitmemi mi istiyor.
Hani "neme lazım dirilir mirilir,garantili olsun" gibisinden..

Sonra aklıma Amerikan filmleri geldi.
Cenaze merasiminde sevgilisi,kocası her neyse ölen güzel kadının yanında
"o da senin mutlu olmanı isterdi" diyerek sırnaşan dingillerin olduğu filmler..
Akılları sıra kadını teselli etme dümeniyle iş bağlamaya çalışırlar ya..

Yahu bu ne ya!...
Adamın ölüsüne bile rahat yok!
Bir de yattığım yerden olaya şahit olduğumu düşünüyorum da,kafayı yiyorum.
Hıncını alamayınca insanın içinden "ulan siz nasıl olsa öbür tarafa gelirsiniz" diye
dayılanmak geliyor ama kimin nereye ne zaman gideceği belli değil ki!

Ulen en iyisi vaktiyle ben sizin ebenizi....